Na een korte tijd op Sumatra gelegerd te zijn, volgt overplaatsing naar Nieuw Guinea.  Het bataljon krijgt de unieke taak om de orde en rust op Nieuw Guinea te handhaven. Het eiland wordt namelijk buiten de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië gehouden. Verder worden hier Indische Nederlanders uit Indonesië opgevangen.

Het beveiligen van Nieuw Guinea is natuurlijk een onmogelijke taak: een bataljon kan moeilijk een gebied ter grootte van half West-Europa verdedigen. In de belangrijkste plaatsen aan de noordkust worden posten ingericht. Het bataljon wordt daardoor volledig uit elkaar getrokken.

Op 7 augustus 1950 vertrekt het bataljon van Nieuw Guinea met het M.S. "Waterman" op weg naar Soerabaja. Twee weken later komen de mannen hier aan en wordt het bataljon volledig uiteengerukt. Alle Irene-mannen worden ingezet op plaatsen die door het vertrek van gerepatrieerde militairen waren vrijgekomen. Het vertrek naar Nederland van de mannen van 7-GRPI zelf vind daarom ook gespreid plaats. Pas op 29 april 1951 keert de laatste grote groep terug, aan boord van de "New Australia". Een maand later repatriëren de laatste Irene-mannen per vliegtuig; zij zijn daarmee de laatste dienstplichtigen die terugkeren uit Indonesië.