Alle militairen van de Prinses Irene Brigade die in de periode van 7 tot
en met 15 augustus 1944 in Normandië aan land kwamen, ontvangen in maart
1945 een speciaal herinneringskoord. De kleuren van dit gevlochten koord
zijn oranje en blauw, de kleuren van het Koninklijk Huis. Het koord wordt
aanvankelijk "invasie-fluitkoord" (in het Engels lanyard) genoemd en staat
inmiddels binnen het regiment bekend als "invasiekoord".
In 1954 worden de traditionele gouden kwasten en koorden aan het
vaandel van het Garderegiment Fuseliers ‘Prinses Irene’ vervangen door
oranje-blauwe invasiekoorden en kwasten.
n
1976 verlaat de laatste actief dienende militair die het koord had ontvangen
voor zijn bijdrage aan de bevrijding van West-Europa, de dienst. Binnen het
regiment komt de wens tot leven om het invasiekoord voor het parate deel van het
regiment te behouden. De oud-strijders van de Irene Brigade dragen uiteindelijk
in 1982 het invasiekoord over aan de Fuseliers.
Iedereen die bij het Garderegiment Fuseliers ‘Prinses Irene’ is
ingedeeld, alsmede de militairen van andere wapens en dienstvakken die dienen
bij de parate onderdelen van het regiment (17 Painfbat GFPI en de Ststcie 13
Mechbrig), zijn gerechtigd het koord te dragen.
Het invasiekoord wordt gedragen op het DT (dagelijks tenue). Ook
kan het worden gedragen op het gevechtspak, maar dan alleen bij speciale
gelegenheden en in opdracht van de regimentscommandant.
De laatste jaren is het gebruikelijk (vanaf
1992) dat het koord wordt uitgereikt door een oudstrijder van de Brigade op een
voor het regiment historische plaats. Regelmatig worden dergelijke
koorduitreikingen georganiseerd.
In de periodes dat het bataljon was
uitgezonden naar Bosnië (17 (NL) Mechbat GFPI, IFOR-2, juni - december 1996 en
SFOR-5, november 1998 - mei 1999) werd het koord
voor het eerst dagelijks gedragen. Het was bedoeld om de saamhorigheid tussen de Fuseliers en
de tijdelijk ingedeelde militairen van andere onderdelen te bevorderen. Verder
was het een eerbetoon aan de oudstrijders die zich ruim vijftig jaar daarvoor
ook inzetten voor de vrede in Europa.
Deze gewoonte is
hierna ook bij de andere vredesmissies doorgevoerd.
Boven: Hier ontvangen jonge Fuseliers het koord uit handen van
oudstrijders van de Irene Brigade. Natuurlijk moet een nieuw koord worden
natgemaakt, zoals hieronder in de haven van Colijnsplaat.
n
1976 verlaat de laatste actief dienende militair die het koord had ontvangen
voor zijn bijdrage aan de bevrijding van West-Europa, de dienst. Binnen het
regiment komt de wens tot leven om het invasiekoord voor het parate deel van het
regiment te behouden. De oud-strijders van de Irene Brigade dragen uiteindelijk
in 1982 het invasiekoord over aan de Fuseliers.
