Eind 1996 wordt IFOR afgelost door de SFOR-vredesmacht (SFOR staat voor Stabilisation Force), die eveneens wordt geleid door de NAVO. Ook aan SFOR nemen een groot aantal Fuseliers deel. Zo maakt de Acie van 17 Painfbat GFPI deel uit van het eerste SFOR-bataljon, dat onder leiding staat van de staf van 101 Tkbat.

De periode van uitzending is lastig voor de compagnie. Vrijwel het gehele bataljon is op dat moment uitgezonden als IFOR-2. Er komen dus nog extra veel (ceremoniële) taken bij de dagelijkse werkzaamheden. De contacten met de mannen van de cavalerie verlopen gelukkig erg goed. Toch is het wel even wennen voor de "tankers" als de infanteristen op de sportdag van het bataljon heel overtuigend winnen. Als ze zich dan nog eens bij de prijsuitreiking luidkeels zeventien keer opdrukken, is de verwarring compleet!

December 1996 vertrekt Majoor Jos Geelen met zijn compagnie als onderdeel van 101 Tankbataljon en SFOR-1 naar Bosnië. Als C-team komt de compagnie terecht in Knezevo. Het eerste peloton van Acie en een sectie van het tweede peloton dienen als onderdeel van A-team en opereren vanuit Novi Travnik.

De uitzending verloopt relatief rustig. Enige schermutselingen vinden plaats bij de tellingen van de vele opslagplaatsen. Er wordt zeer veel gepatrouilleerd, met name met de YPR. Deze patrouilles leveren heel veel informatie op, zeker door de adequate voorbereiding en intensieve begeleiding.

Een uitzending is nooit zonder gevaren. Twee militairen van het bataljon en afkomstig van 41 Brigadepantsergeniecompagnie komen door een ongeval om het leven.

In juni 1997 keren alle "Tijgers" van de Acie gezond en wel weer terug in Nederland, terugkijkend op een geslaagde uitzending.